De uitwerking van proef 5, die u hier vindt, heeft een voorlopig karakter. Later, als de officiële plaatjes er zijn, vervangen deze de huidige plaatjes.

Profiel van de taluds

Na afloop van de proef zijn de profielen van zowel het 1:2 als het 1:3.3 talud opgemeten met het XY frame. Vooral aan de 1:2 zijde is er dan al de nodige schade ontstaan. De kleibekleding is grotendeels verdwenen en ligt in stukken aan de teen. Die schade is in de figuur zichtbaar aan de hand van de scherpe pieken, die afkomstig zijn van stukken kleibekleding. Rechts op het 1:3.3 talud is nog een verdikking te zien. Op dat punt begint de kleibekleding van het 1:3.3 talud. Deze is niet afgeschoven.

Het 1:3.3 talud heeft veel minder van schade te lijden gehad. De kleibekleding is grotendeels op het talud achtergebleven. Alleen beneden aan de teen is er een scheur ontstaan, waardoor overigens geen zand is gestroomd. Nog beneden deze scheur is bij de 6e stap een barst in de klei gekomen, waardoorheen wat zand is gestroomd.

De kleibekleding van het 1:3.3 talud is in feite nog gaaf. De piekjes op een hoogte van 70 zijn afkomstig van de rand van de kleibekleding. Omdat het XYframe in raaien (y richting) scant, is het beeld uit verschillende, naast elkaar liggende doorsneden opgebouwd.  In de verschillende raaien wordt het einde van de kleibekleding op een iets andere plaats gevonden, hetgeen de rand wat rafelig maakt.

Drukken en verhangen

Aan de hand van de registraties van de waterspanningsmeters W1 t/m W5 is de drukopbouw in het dijklichaam geconstrueerd. Er zijn in totaal 7 stappen gemaakt. Stap 0 wordt als nulwaarde gebruikt, om te compenseren voor eventuele offset in de registraties.

Stappen en drukken

Stapnummer	Druk [kPa]
1	10
2	20
3	30
4	35
5	40
6	45
7	50

De drukken uit de tabel zijn de ingestelde drukken met behulp van het drukvat. Door stromingsverliezen, tussen het drukvat en de dijk, kan de druk in de dijk een paar kPa verschillen van de ingestelde druk in het drukvat. Deze verliezen treden vooral op bij de hogere drukken.

Verhangen

Uit de helling van de druklijnen uit bovenstaande figuur bepalen we het verhang. We rekenen het verhang naar prototypeschaal om. De verhangen berekenen we met een kleinste kwadraten methode door de punten bij 200, 290 en 362 mm en de punten bij 362, 500 en 620 mm. In feite is dit niet geheel juist, zie onder het kopje freatische lijn.

Zoals verwacht is het verhang voor het 1:3.3 talud kleiner dan dat van het 1:2 talud. Het scheelt bijna een factor 2.

Freatische lijn

De benadering om het drukverloop te lineariseren is niet geheel juist. Het verhang is niet constant over de lengte van het talud. De theoretische verwachting voor de freatische lijn is dat deze ongeveer parabolisch loopt, met de sterkste kromming nabij de teen. De foto's uit stilstaande beelden geven dit ook aan. Voor het 1:3.3 talud hebben we het beeld bij 40 kPa met image processing bewerkt. We hebben de grensvlakken tussen lucht en zand, tussen droog en nat zand en tussen zand en maaiveld bepaald. Deze grenzen staan met gekleurde lijnen in onderstaand beeld ingetekend.

In het beeld is duidelijk te zien dat het grensvlak tussen droog en nat zand, de freatsiche lijn, gekromd is. De kromming is het sterkst wanneer de freatische lijn parallel aan de kleibekleding moet gaan lopen.

De lijnen zijn met behulp van onderstaand beeld berekend. De oorspronkelijke videoopname is eerst met een schijfvormig structuurelement gemiddeld. Daarna zijn met een Canny edge detector de grenzen tussen heldere en minder heldere delen omgezet naar een binair beeld. Alleen de grenzen staan daarin. Die vallen dan meteen op.

De cyaankleurige lijn is een hulplijn, de grens tussen het talud en de achterwand, die niet in het eerste beeld is getekend. De kleur van de overige lijnen is in beide beelden gelijk gehouden.